اخلاق و فضائل

جرات و شجاعت امام حسن

حسن مجتبی (ع) از درخت استوار نبوت و از ثمره وجودی علی (ع) و فاطمه (ع) است. شجاعت در خانواده او میراثی است عظیم که کسی را در این جنبه برای آنان همتا نمیشناسیم. در مردانگی و جنگاوری برای خدا شهره آفاقند.
آن جدش رسول خداوند (ص) است که در میدان جنگ و در گرماگرم کشتن و کشته شدن چنان بود که علی (ع) فرماید هر وقت که جنگ شعله میزد و آتش آن برافروخته میشد ما به رسول خدا (ص) پناه میبریم: کنا اذا احمر الیاس اتقینا برسول اله [۶۲۲].
و آن پدرش علی است که در گرماگرم جنگ ضربتش معادل عبادت ثقلین است و سرنوشت اسلام و کفر را با شمشیرش معین میکند. ضربه علی یوم الخندق، افضل من عباده الثقلین [۶۲۳].
و آن مادرش فاطمه (ع) است که در عین ضربه خوردن از دشمن، و در عین صدمه دیدن چنان مقاوم و استوار بود که خصم با گروه خود علی (ع) را میکشیدند و به مسجد میبردند و او یک تنه علی (ع) را میکشید و در عین حال بر آنان فائق میآمد.
[صفحه ۳۹۵]
حسن در شجاعت شیری فرزند شیری دیگر است. از صلب علی جوانه زده و از پستان فاطمه شیر نوشیده است. ضربهای نزد که نیاز به ضربت دوم داشته باشد، و تیری رها نکرد که جز به گشتنگاه بخورد. و چنگی نینداخت که کسی بتواند آن را از دست او خلاص کند.
آری، اگر صلح کرد به خاطر ترس از دشمن و احساس عجز و ناتوانی شخص نبود که خود بارها از نداشتن همکار و یاور سخن میگفت. او به خاطر مصالحی عالیتر به جای اینکه با تیر و شمشیر به سراغ دشمن رود، با نرمش و مدارا به سراغ خصم امت و با دادن امتیازی دور اندیشانه به پیش رفت و دیدیم که چگونه با همین شیوه خصم را به ستوه آورد.
دلیری و جرات و پایمردی حسن را در رویاروئی او با دشمنان در صفین و جمل باید جستجو کرد که گاهی علی (ع) را به واهمه میانداخت که نکند با مرگ او و برادرش نسل رسول اله قطع گردد. او شجاع و به گفته شاعر فرزند شیر است و همانند شیر، پدرش آن کس بود که به هر جا قدم مینهاد مرگ پا به پای او و در سراغش بود [۶۲۴].
معاویه در ستایش امام مجتبی به زیاد شعری را نوشت که ترجمه آن چنین است:
حسن فرزند همان کسی است که به هر جا که میرفت مرگ نیز به دنبال او در سراغش بود. اگر حلم و درایت او را نتوان سنجید باید گفت همانند دو کوه یذیل و شبیر است (اسم دو کوهی که در بلندی و سرافرازی و هم در صلابت و استحکام به آن مثال میزدند.)
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *