امامت و رهبری، حاکمان زمان

عملکرد معاویه درکشتار جمعی زمان امام مجتبی

عملکرد معاویه با دگر اندیشان و مخالفان خود به ویژه هواداران اهل بیت و شیعیان علی بن ابی طالب عبرتآموز است. معاویه و عمالش آن چنان رعب و وحشت در بلاد اسلامی مستقر ساختند که هر صدای مخالف را در گلو خفه مینمودند. زندان و تبعید و شکنجه آسانترین این روشهاست. معاویه دستور داد نام شیعیان از دیوان
[صفحه ۱۰۶]
بیت المال که سهم دریافت میکردند. حذف کنند. هر کس را متهم به شیعه بودن بود گرچه شاهدی بر آن اقامه نشود، به قتل برسانند! [۱۳۷].
معاویه دستور داد شیعیان علی را هر جا دسترسی پیدا کردند دست و پای آنان را قطع و به چشمان آنان میل گداخته بکشند و آنان را به دار آویزید. [۱۳۸] به برخی از جولانها و جنایاتی توسط عمال دست نشانده و یا خود معاویه صورت گرفته اشاره میکنیم.
در سال ۳۹ هجری نعمان بنبشیر را با دو هزار مسلح به عین التمر (نزدیک انبار) اعزام کرد این گروه با گروه هزار نفری مالک بن کعب درگیر میشوند و یاران مالک دلاورانه میستیزد و تنها صد نفر از آنان زنده میمانند. [۱۳۹].
در همین سال عبدالله بن مسعده فرازی را به همراه هزار و هفتصد نیرو به «تیماء» (منطقهای در مسیر طریق الحج شام به مکه) گسیل میدارد که امام علی (ع) مسبب بن نخبه فزاری را به همراه گروهی به سوی آنان اعزام مینماید در درگیری شدید نیروهای معاویه شکست خورده و طرف شام فرار میکنند. [۱۴۰].
در همین سال معاویه ضحاک بن قیس را با سه هزار نیرو به «واقصه» (مکانی در مسیر مکه) بسیج مینماید و دستور قتل و غارت به خصوص پیروان علی (ع) به وی میدهد که هنگامی که امام علی (ع) با خبر میشود نیروی چهار هزار نفری به فرماندهی حجر بن عدی به سوی آنان بسیج میکند که آنان را منهدم نموده ضحاک به سوی شام فرار مینماید. [۱۴۱] که این مقاومتها نشان آن است که در
[صفحه ۱۰۷]
زمان امام علی صلابت تشکل همسو آسیب ندیده است و به تهاجمها و جولانهای معاویه پاسخ مناسب میدهد.
برگرفته از کتاب امام حسن علیه السلام الگوی زندگی نوشته: حبیب الله احمدی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *