امامت و رهبری، حاکمان زمان

مغزهای متفکر حکومت معاویه

در استقرار معاویه و در پیشبرد اهداف و مقاصدش افرادی همکاری داشتند که بدون وجود آنها کار معاویه دچار دشواری و مخمصه بود. آری، معاویه در دربار خود کسانی را داشت که برای او طرح و نقشه میریختند، فکر میدادند، رای و نظر عرضه میکردند، نه در راه خیر و صلاح مردم، بلکه در طریق دریدن و بیچاره کردن امت.
این عده که کم هم نبودند در راسشان افرادی چون عمروعاص، مغیره بن شعبه،
[صفحه ۲۸۷]
زیاد بن ابیه و… بود که دائما برای معاویه شور میکردند، دستورالعمل اجرائی صادر مینمودند و قادر بودند که باطل را به لباس حق درآورند و برعکس.
همه اینها میدانستند که معاویه در مسیر باطل است و حسن (ع) بر حق است ولی مال و ثروت و طمع چنان چشمشان را پر کرده بود که جز به آن نمیاندیشیدند. حتی عمروعاص به معاویه گفته بود اهل شام تو را برای دین دوست نمیدارند، بلکه برای دنیا دوست میدارند و امروزه مال و شمشیر در دست توست نه حسن (ع) [۴۱۱] (عمروعاص در سال ۴۳ هجری از دنیا رفت و معاویه را از داشتن مغز متفکری چون خود محروم ساخت!!)
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *