امامت و رهبری، حاکمان زمان

مورخان در توطئه معاویه جهت مسموم نمودن امام مجتبی

توطئه معاویه جهت مسموم نمودن امام مجتبی علیهالسلام به قدری روشن و آشکار است که فرصت هرگونه انکار را از مورخان و دانشمندان گرفته است و از این روست که دانشمندان و مورخان بدون اختلاف – جز در موارد اندک – آن را نگاشتهاند، از جملهی آنهاست: ابنحجر عسقلانی، [۴۵۸] ، ابوالحسن علی بن حسین بن علی مسعودی [۴۵۹] ، ابوالفرج اصفهانی [۴۶۰] ،
[صفحه ۲۹۳]
شیخ مفید [۴۶۱] ، احمد بن یحیی بن جابر بلاذری [۴۶۲] ، ابنعبدالبر [۴۶۳] ، محمد بن علی ابنشهر اشوب [۴۶۴] ، ابنصباغ مالکی [۴۶۵] ، سبط ابنجوزی [۴۶۶] ، سیوطی [۴۶۷] ، حاکم نیشابوری [۴۶۸] ، احمد بن اعثم کوفی [۴۶۹] ، و جمال الدین ابیالحجاج یوسف المزی. [۴۷۰] به جهت اختصار به مطالب محمد بن جریر طبری بسنده میکنیم که مینویسد:

«و کان سبب وفاته ان معاویه سمه سبعین مره فلم یعمل فیه السم فارسل الی امراته جعده بنت الاشعث ابنقیس الکندی و بذل لها عشرین الف دینار و اقطاع عشر ضیاع من شعب السواد، سواد الکوفه، و ضمن لها ان یزوجها یزید ابنه، فسقت الحسن السم فی براده من الذهب فی السویق المقند [۴۷۱]؛ علت وفات و رحلت امام مجتلی علیهالسلام این بود که معاویه هفتاد مرتبه آن حضرت را مسموم کرد و لیکن اثر فوری و اساسی نگذاشت تا این که زهری را جهت مسموم نمودن آن حضرت برای جعده دختر محمد بن اشعث بن قیس کندی فرستاد و به همراه آن زهر، بیست هزار دینار فرستاد و ده قطعه باغ از باغهای کوفه را به نام او کرد و همچنین وعده داد بعد از انجام ماموریت، او را به ازدواج پسرش یزید بن معاویه درآورد. پس او در فرصتی خاص آن زهر را به خورد حسن بن علی داد و مسمومش کرد»
[صفحه ۲۹۴]
مورخ توانا، علامهی بزرگوار باقر شریف قرشی مینویسد:
جعده دختر اشعث بن قیس از خانوادههای فرومایه، بسیار پست و فرصتطلبی بود. او نسبت به امام مجتبی علیهالسلام عقده داشت، شاید بدان جهت که نتوانسته بود از آن حضرت فرزندی داشته باشد؛ از این رو وقتی زهر از سوی مروان رسید و وعدهها را شنید و پولها را مشاهده کرد، ارتکاب آن جرم بزرگ را پذیرفت و در روزی گرم و سوزان که امام مجتبی علیهالسلام روزهدار بود، به هنگام افطار زهر را در کاسهی شیر ریخت و به آن حضرت خورانید. زهر بلافاصله رودههایش را پاره کرد و امام از درد شدید به خود پیچید و فرمود: انا لله و انا الیه راجعون. [۴۷۲].
برگرفته از کتاب حقایق پنهان نوشته آقای احمد زمانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *