امامت و رهبری، حاکمان زمان

نیرنگ بازیها در حکومت معاویه

بهانه خون عثمان کردند که ای وای، او مظلوم کشته شد. خود را صاحب خون معرفی کردند و به دفاع از او برخاستند. مردم عثمان را کشته بودند. و آنها سراغ علی (ع) را میگرفتند، حسن (ع) و حسین (ع) به فرمان پدر به دفاع از عثمان برخاسته بودند ولی
[صفحه ۲۹۵]
معاویه ولی دم عثمان شد. آنها به او آب و غذا رساندند و در طریق حفظ او زخمی شدند ولی معاویه از آن سود جست.
بعدها معاویه وارد مدینه شد. برخی از مردم به احترام او از جای برخاستند ولی ابنعباس برنخاست معاویه در اعتراض و سرزنش به او گفت آیا برنخاستن تو به کینه جنگ صفین بود؟ و بعد افزود ابنعباس، آزرده مباش ما طلب خون عثمان را کردیم.
ابنعباس که تا این لحظه ساکت بود گفت چرا طلب خون عمر را نکردید. گفت قاتل او کافر بود. پرسید پس قاتل عثمان که بود؟ معاویه گفت مسلمانها بودند. ابنعباس پرسید اگر مسلمانان او را کشتند تو دیگر چه میگوئی؟ و چرا خود را در عین مسلمان بودن طالب دم معرفی میکنی؟ و معاویه جوابی نداشت.
همین معاویه به خانه عثمان رفت تا از بازماندگان تفقد و دلجوئی کرده باشد. دختر عثمان در حضورش گریست و از مظلومیت پدر حرف زد و خون پدر را طلب کرد. معاویه گفته بود بهتر است فعلا در این مورد بحثی به میان نیاید که به مصلحت نیست.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *