از دیدگاه اهل بیت

راز آفرینش انسان از دیدگاه اسلام

با شناختی که تعالیم اسلام با ریشه آسمانی و بینش عمیقی در پرتو وحی، از انسان و ویژگیهای وجود او دارد، درباره هدف خلقت و سرنوشت نهائی و کمال واقعی او از واقع بینی خاصی برخوردار میباشد و هدف مشخص و مقصد معینی را برای آفرینش انسان معین میکند؛ از آنجائی که در بینش اسلامی که صد در صد واقعبینانه و به دلائل فطری و عقلی و فلسفی مبرهن است [۲۱۲] حیات و هستی انسان تنها در بعد مادی خلاصه نمیشود. به ناچار هدف خلقت و کمال نهائی انسان در تحلیل نهائی رنگ غیر مادی و غیر طبیعی به خود میگیرد و از سطح
[صفحه ۹۴]
طبیعت و مادیت برتر و فراتر میرود. در این بینش غایتی برای حیات انسان وجود دارد فراتر از چهار چوب جهان مادی و مقتضیات نفس حیوانی و برای انسانیت محل و جایگاه بسیار والائی را قائل است.
به عبارت دیگر در بینش اسلامی انسان موجودی است که قدرت و استعداد تکامل تا سر حد بینهایت را داشته و میتواند به جوار قرب الهی که عالیترین جلوه هستی را در آنجا متجلی مییابد نایل آید بنابراین چیز دیگری جز خدا و وصال باو نمیتواند هدف خلقت و کمال واقعی او باشد. با این بیان روشن گردید که مقصد نهائی از آفرینش انسان و کمال حقیقی او از دیدگاه اسلام قرب به الله است.
امام مجتبی (ع) در دعای شریف خود به بیان همین حقیقت به زبان دعا میپردازد. میگوید: اللهم انی اتقرب الیک، خدایا من نزدیکی و قرب به تو را جویا هستم این بالاترین مقام و برترین جایگاه آدمی است که مشمول این آیه کریمه قرآن است که میفرماید: فاما ان کان من المقربین، فروح و ریحان و جنه نعیم. [۲۱۳] روح انسان در هنگام مرگ و خروج از جسد اگر از مقربان و نزدیک شدگان به خدای تعالی باشد (در عالم پس از مرگ) در آسایش و نعمت و بهشت ابدی است.
برگزیده از کتاب تعالیم امام حسن مجتبی(ع)به زبان دعا و حدیث نوشته آقای حسن کافی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *