حوادث، وقایع، هجرت

بیخبری مردم زمان حکومت امام حسن

خلفا نگذاشتند که مردم علی (ع) شناس و اهل بیت شناس گردند. ذکر حدیث را منع کردند زیرا که در عدم منعش شان و جلال اهل البیت آشکار میشد و در آن صورت این سوال در ذهنها پدید میآمد که با وجود این همه فضایل شما خلفا دیگر چه ادعائی دارید؟ و در تصرف افعال اسلام شما چه صیغهای هستید؟
مردم را در بیخبری نگه داشتند و دلشان تنها به این خوش بود که مردم تبعیت دارند. هاشم بن عتبه نقل میکند فردی در صفین علی (ع) را لعن میکرد، علت پرسیدم، گفت او اهل نماز نیست. آن دیگری گفته بود که او فردی راهزن است [۲۳۲] و طبیعی است که معاویه بتواند برای آنها در روز چهارشنبه نماز جمعه بخواند [۲۳۳].
[صفحه ۱۷۰]
مردم شام چنان جاهل بود که حکم صادره معاویه درباره جمل را که بعدا معلوم شد ناقه است قابل نقض ندانستند و معاویه خود توسط همان محکوم برای علی (ع) پیام فرستاد که با صد هزار تن از این گونه مردم به جنگ تو میآیم – خود دانی [۲۳۴].
معاویه را کاتب وحی، خال المومنین، صحابی مخصوص جا انداختند. اما علی (ع) را که برادر پیامبر (ص)، وصی او و داماد او بود چگونه معرفی کردند؟ و حسن (ع) را که ریحانه رسول الله (ص)، پسر پیامبر (ص)، و امام مردم بود چگونه جا انداختند؟
در شام تنها خوراک فکری مردم از اسلام منبع معاویه بود و حتی اجازه نمیدادند که برخی از صحابه راستین و دانشمند به شام سفر کنند و به مردم دین بیاموزند و این جهل نسبت به علی (ع) و حسن (ع) نمیگذاشت آنان موقعیتی پیدا کنند و هر مقدار که زمان بیشتر میگذشت سیر زمان بیشتر به نفع معاویه بود.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *