پدر و مادر (شجره نامه)

امام حسن همراه با پدر در خلافت

سی و پنج سالی است که از هجرت پیامبر (ص) میگذرد و مردم در جهل و بیخبری فوق العاده قرار گرفتهاند. بسیاری از حقایق اسلامی وارونه شدهاند، و بسیاری از سنتها خاموش ماندهاند. عادات بد و ناروائی در میان مردم پدید آمده و رخنههائی در اندیشه و افکارشان ظاهر شده بود. در میان بزرگان دین این امید و آرزو وجود داشت که روزی اسلام راستین احیاء شود و سنت رسول الله (ص) در میان مردم جاری گردد.
سرانجام پس از بیست و پنج سال آتش عشق و جهاد از زیر خاکهای تفتیده بیرون آمد و بدست یک رهبر الهی و آسمانی افتاد. ولی چه دیر و چه سخت و غیر قابل دسترس!! مگر احداث بنای نو بر روی ویرانههای اندیشه چنان مردمی به سادگی امکان پذیر است؟ درست است که علی (ع) مرد خدا، مرد جهاد و مبارزه و برادر رسول (ص) است، ولی ابزار نیروئی او جز همین مردم و همین گروهند؟
او در جو و شرایطی است که اندیشهها ویران شدهاند. تاویل قرآن از ذهنها زدوده شده و سنت رسول (ص) در غربت است و بسیاری از جانها در وسوسه ترک اسلام، که اگر اسلام این است که خلفا آن را تصویر کردهاند حق این است که: و (ع).
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *