سیره عملی و رفتاری

گذشتهای امام حسن

امام به غیر از عطای مادی عطای معنوی و گذشت و عفو داشت که حکایت از عظمت روح او دارد. کمتر از امکان داشت که بتوانند او را خشمگین کنند. زیرا بر خود مدیر و مسلط بود و زمام اختیار خود را در کف خویش داشت.
غلامی که سرپرستی دام آن حضرت را بر عهده داشت عملا موجب وارد آمدن صدمهای بر گوسفندی شد. امام به او اعتراض کرد که چرا چنین کردی؟ گفت برای اینکه تو را ناراحت کنم!! امام خندید و فرمود من هم در عوض تو را شادمان میسازم خیر و احسانش را بر او تمام کرد و او را در راه خدا آزاد نمود [۴۷۴].
او را مسموم کرده بودند. امام در بستر بیماری افتاد و حاضر نشد همسر جنایتکار خود را به دست انتقام بسپارد. او قبلا گفته بود که مرگم به دست این زن است. به او گفتند پس او را از خود بران و از خانهات بیرون کن. امام فرمود این اندیشه صواب نیست. اگر او را بیرون کنم، مرگم به دست چه کسی صورت گیرد. جز او کسی مرا نخواهد کشت و این در قضای الهی و امری واجب است [۴۷۵].
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *