آرشیو احادیث اخلاقی
-
0
احادیث امام حسن علیه السلام – نشانه های مکارم اخلاق
نشانه های مکارم اخلاق (مکارِمُ الاْخْلاقِ عشرهٌ: صِدْقُ اللِّسانِ و صِدْقُ الْبأْسِ و إِعْطاءُ السّائِلِ و حُسْنُ الخُلْقِ و الْمُکافاتُ بِالصّنائِعِ و صِلهُ الرّحِمِ و التّذمُّمُ علی الْجارِ، و معْرِفهُ […] -
0
زیبادوستی در کلام امام حسن علیه السلام
زیبادوستی حس زیبادوستی از نعمات بزرگ الهی است که از جانب خداوند بخشنده در وجود انسان به ودیعه نهاده شده است. این مسئله باید برای ما مسلمانان در هنگام نماز […] -
0
بردباری از دیدگاه امام حسن مجتبی علیه السلام
بردباری از دیدگاه امام حسن مجتبی علیه السلام نفْس انسان مانند اسب سرکشی است که باید با تمام قدرت مهار شود وگرنه خسارات جبران ناپذیری را به انسان وارد می […] -
0
امام حسن مجتبی علیه السلام و ترک مستحب برای واجب
ترک مستحب برای واجب قال الحَسنُ علیه السلام:… اِذا ضَرّتِ النَّوافِلُ بالفَریضَهِ فَارفَضُوها؛ هنگامی که عبادت های مستحب به اعمال و عبادت های واجب آسیب رساند آنها را ترک کنید. -
0
دوستی و دوست یابی در کلام امام حسن علیه السلام
دوستی و دوست یابی دوست خوب یکی از نعمات بزرگ الهی است که باید برای به دست آوردن آن حداکثر دقت لازم را به کار برد، به این ترتیب که […] -
0
تعریف فرومایگی از دیدگاه امام حسن مجتبی علیه السلام
تعریف فرومایگی شخصی از امام حسن علیه السلام سؤال کرد: پستی و فرمایگی چیست؟ آن حضرت فرمودند: – النَّظرُ فی الیَسیرِ وَ مَنْعُ الحَقیرِ. خرده بینی و اهمیّت دادن بیش […] -
0
احادیث امام حسن علیه السلام – نیکى و پرسش؟
نیکى و پرسش؟ (ألشُّرُوعُ بِالْمعْرُوفِ و الاْعْطاءُ قبْل السُّؤالِ مِنْ أکْبرِ السُّؤْددِ.) آغاز نمودن به نیکى و بذل و بخشش، پیش از درخواست نمودن، از بزرگترین شرافتها و بزرگىهاست. -
0
شرط رسیدن به عظمت و بزرگی از دیدگاه امام حسن مجتبی علیه السلام
شرط رسیدن به عظمت و بزرگی از دیدگاه امام حسن مجتبی علیه السلام چه خوب است که ما انسان ها در زندگی روزمره خود گذشت و فداکاری را پیشه خود […] -
0
خیر خالص در کلام امام حسن علیه السلام
خیر خالص امتحانات الهی برای انسان های مختلف متفاوت است. گاهی اراده خداوند موجب می شود که به برخی از انسان ها نعمت های فراوان عطا شود و اگر آنها […] -
0
امام حسن محتبی علیه السلام و اهمیت سلام
اهمیّت سلام قال الحَسَنُ علیه السلام: مَنْ بَدَءِ بِالکلامِ قَبْلَ السَّلامِ فَلا تُجیبُوهُ؛ کسی که پیش از سلام کردن شروع به سخن گفتن کرد جواب او را ندهید.