آرشیو امام حسن مجتبی (ع)

خبر دادن از شهادت خویش روزی امام حسن علیه‏ السلام به فرزندان و بستگان خویش فرمود: (إنّی أَموُتُ بالسَّمِّ، من با سمّ به شهادت می‏رسم.) اهل بیت ایشان پرسیدند: چه […]

ادامه ...

بر اساس اسنادی که در دست است زیاد بن ابیه فرزند زنی به نام سمیه است که فاحشهای رسمی در طائف بود و طبق رسوم آن روزگار پرچمی بالای در […]

ادامه ...

صفحه ۱۶۱ از ۳۲۶برگرفته از کتاب فرهنگ سخنان امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته: محمد دشتی

ادامه ...

آنان وارد مدینه شدند که از این پس مدینه الرسول (ص) خوانده میشد (یثرب سابق) به ظاهر قرار و آرامی یافتند و این از یک دید درست و واقعی بود، […]

ادامه ...

پس از شهادت امام امیرالمؤمنین علیه السلام امام حسن علیه السلام بپاخاست و خطبهای بدین مضمون برای مردم ایراد فرمود: قالعلیه السلام: أیها الناس؛ أنا ابن البشیر، و أنا ابن […]

ادامه ...

امام در عصری به حکومت رسید که در جامعه اسلامی و حتی در مرکز حکومت یعنی کوفه گروهها و دستجات مختلفی سرگرم فعالیت بودند: تصویر آنها با اندک مسامحهای به […]

ادامه ...

محدثین و مورخین آورده اند:چون امام حسن مجتبی صلوات الله و سلامه علیه روزهای آخر عمر خویش را سپری می نمود و زهر، تمام وجودش را فرا گرفته بود و […]

ادامه ...

هنگامی که امام حسن علیه السلام از کوفه (پس از صلح با معاویه) عازم مدینه بود. برخی از شخصیتهای بزرگ شیعیان مانند:مسیب بن نجبه و ظبیان بن عماره تمیمی برای […]

ادامه ...

از تیر نشسته بر بدن میگویماز دوختن کفن به تن میگویم با هر نفسم ((حسین ))گفتم امابا هر طپش دلم ((حسن))می گویم تو کشته ی جنگ مردمی نا آگاهمن کشته […]

ادامه ...

علی (ع) در کوفه تنها بود. زیرا بسیاری از دوستان و یاران مخلص او در مدینه و یا در تبعید جان داده بودند. عدهای از آنان به علت کبر سن […]

ادامه ...