آرشیو امام حسن مجتبی (ع)

محمد الاکبر را حرانی می گفتند چه مردی شجاع و دلاور بود و ثائر می نامیدند چه در ایام معتز در مدینه خروج نمود و اولاد او را حرانیون می […]

ادامه ...

شد تیر باران پیکرش مظلوم حسن ، مظلوم حسن مقابل برادرش مظلوم حسن ، مظلوم حسن قاسم خونین جگرش مظلوم حسن ، مظلوم حسن ناله زند بر پدرش مظلوم حسن […]

ادامه ...

و بدین سان مشکل امام تنها مشکل معاویه نبود که مشکل سستی مردم، دنیا پرستی آنان، زندگی طلبی آنها نیز بر آن افزوده میشد. پند گویان و نصیحت امام و […]

ادامه ...

خورشید گرم ظهرهای آسمان هستیتا صبح تا شب تا سحر پیشم بمان هستی تو ممکن نا ممکنی های هر امکانیدر ناگهانِ نیستی ها ناگهان هستی تنها تو با زخم زبان […]

ادامه ...

رفتار امام حسن (ع) با غلام خطا کار امام حسن علیه‏السلام گوسفندی داشت که به آن علاقمند بود، روزی دید که پای گوسفند شکسته است، به خدمت کارش فرمود: چه […]

ادامه ...

خداوند تبارک و تعالی نام آن حضرت را حسن فرمود چنانکه در ذکر ولادتش مرقوم افتاد و در توراه شبر نام دارد و کنیت مبارکش ابومحمد و ابوالقاسم است و […]

ادامه ...

حسن (ع) عزیز پدر بود، آنچنان که عزیز رسول خدا (ع) بود. میزان محبت این پدر به پسر تنها با مطالعه نامه ۳۱ نهج البلاغه معلوم میشود. در منطقه حاضرین، […]

ادامه ...

اول پسر عبدالله محض محمد است الملقب به النفس الزکیه و کنیت او ابوعبدالله است و به روایتی ابوالقاسم است و در میان هر دو کتف او خالی سپاه به […]

ادامه ...

امام حسن مجتبی علیه السلام در مورد پندپذیری از عبرتهای دنیا میفرماید: [صفحه ۳۳۶ ] اتقوا الله عباد الله، و جدوا فی الطلب وتجاه الهرب و بادروا العمل قبل مقطعات […]

ادامه ...

معاویه میدانست در جریان صلح فقط به او تسلیم امر شده است نه واگذاری خلافت و امامت. امر حکومت از حسن (ع) منتزع شد به مردمی رسید که به گفته […]

ادامه ...