آرشیو از دیدگاه شعرا

سخن به وصفش، چون گل که بردمد ز چمنشکفته گردد هر دم به باغ خاطر منسخن گرفتم تابنده گوهری‌ست ثمین [۵۴]کجا [۵۵] نداند آن را کسی نهاد ثمنسخن گرفتم دری‌ست […]

ادامه ...

طومار جان جن و بشر پاره پاره گشتقرآن به چشم اهل نظر، پاره پاره گشتبی‌پرده چون به شر گروهی بشر نماصد پرده از حریم بشر پاره پاره گشتبر زد شبی […]

ادامه ...

از آن روزی که غم شد آفریدهبه هر سو رشته‌ی غم شد کشیدهنشد از خوان قسمت این نوالهبجز پاکان و نیکان را حوالهخدا را هر که بودی آشناترشدی رنج و […]

ادامه ...

گفتی تو مدح و منقبت مرتضی علی«احسان» ! ز زاده‌اش حسن مجتبی بگوآن کو بد اولین پسر او ز فاطمهماهی دگر نتافت در این آسمان چنوماه مبارک رمضان شد مبارکیشافزونتر […]

ادامه ...

ای پادشاه حسن تو را چاکر آفتابداری دو رخ یکیش مه و دیگر آفتابنه چون خطت به نکهت جانبخش، مشک نابنه چون رخت به روشنی منظر آفتابخطت کشیده دایره‌ی عنبرین […]

ادامه ...

حسن حسن در ازل شد آینهی غیبهمچو علی مظهر تجلی بیچونآن که ازل تا ابد ندیده چو حسنشدیدهی خورشید و مه به طارم گردونگر نبد آن گوهر یگانهی خلقتبه جز […]

ادامه ...

در نیمه‌ی ماه رمضان گلشن زهرااز تابش رخسار حسن گشت دلاراآن خانه که از شمس و قمر بود منورهر چند صفا داشت فزون گشت مصفازهرا و علی را پسری داد […]

ادامه ...

محتاج سفره ات همه حتی کریم هاخوردند دانه از کرمت یا کریم ها هر صبح عطر کوی شما می وزد به مامستانه می وزد به دل ما نسیم ها مست […]

ادامه ...

بحر طویل در ولادت امام حسن علیه السلام رمضان سفره مهمانی مخصوص خداوند ودود است، مه رحمت و جود است، مه ذکر و صلاه است و رکوع است و سجود […]

ادامه ...

من غریب گل یاسم به دو عالم حسنم خون چکد از کفنمتیر کین دوخته تابوت مرا بر بدنم خون چکد از کفنم ای زینب من زود بیا وقت سفر شد […]

ادامه ...