آرشیو از دیدگاه شعرا

ای که در خانه خود غربت پنهان داریای غریبی که به حق شکوه زیاران داری انقدر سخت گذشت برتو دران کوچه تنگبعد ان تا به عبد دیده گریان داری همیشه […]

ادامه ...

کَرَم کنار ِ کریمیِّ تو کم آوردهبه پیشگاه تو دریای غم نم آورده نبوده داغ تو کمتر ز داغ عاشوراخدا میانِ صَفَر یک مُحَرَم آورده گذاشت نان و نمک، آب […]

ادامه ...

منم که شهره به سرگشتگی به هر کویمفتاده در خم چوگان عشق چون گویمهوای گلشن فردوس برده از خاطرنسیم روح‌فزا خاک آن سر کویمچنان ز خویش تهی گشته‌ام ز جانان […]

ادامه ...

تا که به دل زد سپاه عشق شبیخونریخت شبی آبم از دو دیده، شبی خونعاشقم و زار و بیقرار و پریشانناله ز بیداد هجر چون نکنم، چون؟عاشقی آواره‌ی دیار فراقماز […]

ادامه ...

اشعاری در مدح امام حسن (ع) – بهار حسن ای امام مجتبی! ای فاتح اقلیم جود ای که همتایت نیامد در همه مُلکِ وجود ای جمالِ بی مثال حق که […]

ادامه ...

ایا صبا بگذر بر سر مزار حسنزهی شمیم تو چون خلق مشکبار حسنبه خاک خطه‌ی یثرب خرام تا بینیشکفته سنبل و گل از خط و عذار حسنچو شب ز مشعل […]

ادامه ...

یارب این سرو خرامان ز کدامین چمن استکه سر افکنده به پیش قد او نارون استیارب این شمع دل‌افروز ز کاشانه‌ی کیستکه فروغ رخ او جلوه‌ی هر انجمن استیارب این […]

ادامه ...

ادامه ...

باز این دل آواره ی شیدا و حسنیک نوکر بیچاره ی رسوا و حسن شکی نبود که همزمان خلق شدندهر سه لغت کریم و آقا و حسن در دفتر اهل […]

ادامه ...

بر خوان غم چو عالمیان را صلا زدنداول صلا به سلسله‌ی انبیا زدندنوبت به اولیا چو رسید آسمان تپیدزان ضربتی که بر سر شیر خدا زدندپس آتشی ز اخگر الماس […]

ادامه ...